Σε έναν σύγχρονο και άρτια εξοπλισμένο χώρο, η υπεύθυνη Διαιτολόγος – Διατροφολόγος των κέντρων αισθητικής και αδυνατίσματος VitaPlus, παρέχει διατροφικές υπηρεσίες σε άτομα που επιθυμούν να βελτιώσουν τη ποιότητα της διατροφής τους, να ελέγξουν το σωματικό τους βάρος ή να αντιμετωπίσουν διατροφικά πιθανόν πρόβληματα υγείας.

Με εξειδικευμένη γνώση πάνω σε θέματα διατροφής και απώλειας βάρους, αλλά και με ειδικό Γαλλικό μηχάνημα που καταπολεμά το αίσθημα της πείνας και της λαιμαργίας, τα επιστημονικά κέντρα VitaPlus, εδώ και 23 χρόνια,  προσφέρουν τις καλύτερες λύσεις για τον κάθε άνθρωπο χωριστά, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες του και την σταθεροποίηση του στο νέο βάρος.

Σε μας στα VitaPlus δεν υπάρχουν προβλήματα χωρίς λύσεις! Σε κάθε πρόβλημα υπάρχει λύση και είμαστε εδώ για να σας την δώσουμε! Επιστημονικά, γρήγορα, εύκολα και σταθερά!

Εσείς απλά επισκεφθείτε μας!

Παχυσαρκία είναι κλινική κατάσταση στην οποία η υπερβολική αποθήκευση λίπους μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία του ατόμου.

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, ο προσδιορισμός της παχυσαρκίας γίνεται μέσω του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), ο οποίος προκύπτει αν διαιρέσουμε το σωματικό βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους (σε μέτρα). Ως παχύσαρκοι χαρακτηρίζονται τα άτομα με ΔΜΣ μεγαλύτερο από 30.

Η σοβαρή παχυσαρκία προκαλεί κινδύνους για την υγεία καθώς παρουσιάζει επιπλοκές. Η συσσώρευση λίπους γύρω από την κοιλιά, η οποία παρατηρείται συνήθως στους άνδρες, προκαλεί πολύ συχνά εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων, όπως αρτηριακή υπέρταση, στεφανιαία νόσο, αρτηριοσκλήρυνση κλπ. Αντίθετα, η συσσώρευση λίπους στους μηρούς και τους γλουτούς, η οποία παρατηρείται συνήθως στις γυναίκες, προκαλεί κυρίως αγγειακά προβλήματα από τα κάτω άκρα, όπως φλεβική ανεπάρκεια κάτω άκρων (κιρσούς) κλπ.

Οι κυριότερες επιπλοκές της παχυσαρκίας είναι:

  • Αύξηση ολικής χοληστερόλης και LDL χοληστερόλης
  • Αύξηση ουρικού οξέως
  • Αντίσταση στην ινσουλίνη
  • Διαβήτης τύπου II
  • Αύξηση λιπαρών οξέων στο πλάσμα
  • Υπερτριγλυκεριδαιμία
  • Αποφρακτική άπνοια στον ύπνο
  • Δυσχέρεια αναπνευστικών κινήσεων
  • Υπέρταση
  • Εγκεφαλικό επεισόδιο
  • Κιρσούς κάτω άκρων με πιθανότητα θρόμβωσης
  • Οίδημα στα άκρα
  • Φλεβίτιδα
  • Ουρική αρθρίτιδα
  • Χολολιθίαση
  • Λιπώδης ήπαρ
  • Θρόμβωση νεφρικών φλεβών
  • Οστεοαρθρίτιδα
  • Εκφυλιστική αρθροπάθεια στις αρθρώσεις που υποστηρίζουν το περισσότερο βάρος
  • Διαβήτης κύησης
  • Καισαρική τομή
  • Μείωση γονιμότητας
  • Αίσθημα μειονεκτικότητας
  • Κοινωνική απομόνωση
  • Αυξημένη ευαισθησία για νευρώσεις
  • Αυξημένος κίνδυνος στην αναισθησία και τις χειρουργικές επεμβάσεις
  • Αυξημένη νοσηρότητα
  • Αυξημένη θνησιμότητα

Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορεί να πραγματοποιηθεί με τέσσερις κυρίως τρόπους:

  • Διατροφική αντιμετώπιση
  • Αύξηση φυσικής δραστηριότητας (η οποία βοηθάει στη μεγαλύτερη δυνατή απώλεια σωματικού λίπους, με παράλληλη διατήρηση ή και ενίσχυση του μυϊκού ιστού. Όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό της άλιπης μάζας στο σώμα, τόσο μεγαλύτερος είναι και ο βασικός μεταβολισμός. Δηλαδή πολύ απλά, ‘καίμε’ περισσότερες θερμίδες.)
  • Φαρμακευτική αντιμετώπιση
  • Χειρουργική αντιμετώπιση

Οι δύο τελευταίοι τρόποι ενδείκνυνται μόνο σε περιπτώσεις πολύ υψηλού σωματικού βάρους (> 140 κιλά) και μόνο με την έγκριση ιατρού, σε συνδυασμό πάντα με τη διατροφική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Ο στόχος της διατροφικής αντιμετώπισης αποτελείται από  την προοδευτική απώλεια σωματικού βάρους και λίπους, λαμβάνοντας σε κάθε περίπτωση υπόψη τις ανάγκες και ιδιαιτερότητες του ατόμου.

Επιπλέον, θα πρέπει να δημιουργείτε ένα αρνητικό ισοζύγιο ενέργειας για να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος. Πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει η ενέργεια που προσλαμβάνεται από την τροφή να είναι χαμηλότερη από εκείνη που δαπανά το άτομο ημερησίως. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να καλύπτονται οι πρωτεϊνικές ανάγκες και οι ανάγκες του ατόμου σε υδατάνθρακες, ούτως ώστε το ενεργειακό έλλειμμα που δημιουργείται να οδηγεί στην καύση του λιπώδους ιστού. Καθώς και, να καλύπτονται οι ανάγκες σε μικροθρεπτικά συστατικά (βιταμίνες και ανόργανα στοιχεία).

1η Επίσκεψη: Δωρεάν Διάρκεια: 60 λεπτά

Η παιδική παχυσαρκία αποτελεί σήμερα έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους της δημόσιας υγείας. Γενικά αποτελεί ένα από τα συχνότερα προβλήματα υγείας στην παιδική ηλικία, η οποία επηρεάζει την υγεία και στην ενήλικη ζωή, καθώς φαίνεται ότι τα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες.

Η παχυσαρκία συμβάλλει στην ανάπτυξη σχετικών ασθενειών, όπως οι καρδιοπάθειες και ο διαβήτης τύπου 2 και μειώνει το προσδοκώμενο όριο ζωής μέχρι και 13 χρόνια.

Οι παράγοντες που ευθύνονται για την αύξηση της συχνότητας της παιδικής παχυσαρκίας είναι:

  • Κληρονομικότητα: Ευθύνεται περίπου για το 10% της διακύμανσης του βάρους σώματος.
  • Σύγχρονος Τρόπος Ζωής: Η τηλεόραση, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια συμβάλλουν στην αύξηση της καθιστικής ζωής.
  • Οικογένεια: Η οικογένεια, όπως είναι γνωστό, ιδιαίτερα κατά τη νηπιακή και προσχολική ηλικία, αποτελεί το βασικότερο παράγοντα που επηρεάζει τις συνήθειες του παιδιού στο φαγητό. Οι γονείς μεταφέρουν με το παράδειγμά τους συμπεριφορές σε θέματα διατροφής, και γι’ αυτό οφείλουν να προσφέρουν στο παιδί ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο.
  • Θηλασμός: Ο θηλασμός θεωρείται ένα σημαντικό μέτρο πρόληψης της παιδικής παχυσαρκίας. Σύμφωνα με μελέτες, παιδιά που έχουν θηλάσει για τουλάχιστον 4 εβδομάδες είναι λιγότερο πιθανό να είναι υπέρβαρα, συγκριτικά με συνομήλικα τους που σιτίστηκαν με τεχνητό γάλα.
  • Σχολικό περιβάλλον: Το σχολείο, όπου το παιδί περνάει πολλές ώρες, αποτελεί έναν χώρο στον οποίο πρέπει να εκπαιδευτεί στην υγιεινή διατροφή. Το σχολικό κυλικείο είναι ένας πολύ σημαντικός χώρος για τη σχολική υγεία και μπορεί να λειτουργήσει ως φορέας προαγωγής της υγείας.
  • Σωματική Δραστηριότητα: Η παιδική παχυσαρκία δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της κακής διατροφής αλλά και της περιορισμένης άσκησης.

Μεγάλη προσοχή πρέπει να δοθεί στον τομέα της πρόληψης της παιδικής παχυσαρκίας, και μάλιστα από τα πρώτα στάδια της ζωής.

Η πρόληψη και η αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας έχουν κοινή βάση. Και στις δύο περιπτώσεις κεντρικός στόχος είναι η υιοθέτηση ενός τρόπου ζωής που προάγει την υγεία, όχι μόνο από το ίδιο το παιδί αλλά και από την οικογένειά του.

 Οι στόχοι της πρόληψης παιδικής παχυσαρκίας πρέπει να είναι οι εξής:

  • Υιοθέτηση σωστής διατροφικής συμπεριφοράς
  • Συστηματική φυσική δραστηριότητα (αύξηση των καθημερινών δραστηριοτήτων και μείωση των καθιστικών δραστηριοτήτων: τηλεόραση, παιχνίδια στον Η/Y. Η σωματική άσκηση βοηθά στην καλή κατανομή του λίπους στα διάφορα μέρη του σώματος, διατηρεί μακροπρόθεσμα φυσιολογικό το βάρος του σώματος και μειώνει σε μεγάλο βαθμό τις πιθανότητες εμφάνισης προβλημάτων υγείας)
  • Επαρκείς ώρες ύπνου.
  • Συνεχής έλεγχος σωματικού βάρους
  • Διατήρηση του σωματικού βάρους
1η Επίσκεψη: Δωρεάν Διάρκεια: 60 λεπτά

Η σωστή διατροφή είναι απαραίτητη καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Όσον αφορά στον αθλητισμό είναι αναπόσπαστο κομμάτι, αφού η σωστή επιλογή κατανάλωσης τροφών, είναι ένας σημαντικός παράγοντας που θα συμβάλλει στην καλή ή κακή απόδοση του αθλητή. Η σωστή διατροφή του αθλητή είναι τόσο σημαντική, όσο και η προπόνηση.

Παράγοντες οι οποίοι περιορίζουν την αθλητική απόδοση είναι:

  • Εξάντληση αποθεμάτων γλυκογόνου (οι υδατάνθρακες που προσλαμβάνουμε από την τροφή αποθηκεύονται στο σώμα μας με τη μορφή γλυκογόνου – πολλά μόρια γλυκόζης συνδεδεμένα μεταξύ τους. Το γλυκογόνο είναι το πρώτο συστατικό που χρησιμοποιείται από τον οργανισμό μας κατά τη διάρκεια της άσκησης)
  • Υπογλυκαιμία (χαμηλά επίπεδα γλυκόζης αίματος)
  • «Κεντρική κόπωση» μέσω νευροδιαβιβαστών (η κεντρική κόπωση οφείλεται σε πλεόνασμα σεροτονίνης. Είναι γνωστό, ότι απελευθερώνεται σεροτονίνη (νευροδιαβιβαστής του εγκεφάλου) όταν ασκούμαστε και μάλιστα μας βοηθάει για να συνεχίσουμε την άσκηση. Η σεροτονίνη λειτουργεί σαν ένας επιταχυντής, αλλά επίσης και σαν φρένο όταν υπάρχει πλεόνασμα της παραγωγής της)
  • Υπερθερμία (αυξημένη θερμοκρασία σώματος)
  • Αφυδάτωση (αποτελεί το πιο συνηθισμένο διατροφικό πρόβλημα που εμφανίζεται στον αθλητισμό. Η ισορροπία του οργανισμού εξαρτάται από την ισορροπία πρόσληψης υγρών και την αποβολή υγρών από το σώμα. Μειωμένη πρόσληψη υγρών μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια νερού και ηλεκτρολυτών με την εφίδρωση, η οποία οδηγεί στην ελαττωμένη οξυγόνωση ιστών, κακή νεφρική λειτουργία, κράμπες και μείωση αποθεμάτων γλυκογόνου στο αίμα)
  • Υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου)
  • Γαστρεντερικές διαταραχές

Η σημασία της διατροφής στην προπονητική διαδικασία αποτελεί τον δεύτερο καθοριστικό παράγοντα αμέσως μετά την άσκηση.

Η διατροφή ενός αθλούμενου πρέπει:

  • Να καλύπτει τις ανάγκες του σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά, ανάλογα με την ένταση και διάρκεια της άσκησης
  • Να περιέχει ποικιλία τροφίμων
  • Να είναι υψηλή σε υδατάνθρακες (55 – 70% των συνολικών ημερήσιων θερμίδων)
  • Να είναι μέτρια σε πρωτεΐνες (15% των συνολικών ημερήσιων θερμίδων)
  • Να είναι χαμηλή σε λίπος (< 30% των συνολικών ημερήσιων θερμίδων)
  • Να περιλαμβάνει αρκετά υγρά (για αποφυγή αφυδάτωσης)
  • Να οδηγεί στην επίτευξη του κατάλληλου σωματικού βάρους και μυϊκού ιστού
1η Επίσκεψη: Δωρεάν Διάρκεια: 60 λεπτά